شعر
برای آنكه صدايم باد است
و می بارد
بر برگهای روشن تو
و برای آنكه دريا
در صدای تو افتادهَ ست
و فرو می رود
در ماسه های تن تو
و برای آنكه تو نهالِ نازكِ بارانی
و می باری
بر شاخه های درختی كه روزی باد بود
و برای آنكه صدايم بادَست
كه می وزد
هر دَم به رويايی
و نمی داند
كجا
فرود آيد
ک.برزگ نيا
0 Comments:
Post a Comment
<< Home